گالری مفاخر و مشاهیر
اردبیل در طول تاریخ پرفراز و نشیب خود مردان و زنان زیادی را در دامان خود پرورده است که در هر دوره تاثیرات قابل توجهی بر حوزه های مختلف اجتماعی، سیاسی، علمی و فرهنگی کشورمان گذاشته اند. 
مایه ی مباهات و خرسندی است زندگی در سرزمینی که مهد نام آوران و فرزانگان شهیری است که با تکیه بر تقوی، دانش، خردورزی، تلاش، کوشش، شهامت و صبوری، رسالت انجام کارهای بزرگی را در راستای رسیدن به اهدافی مقدس در پیش روی خویش قرار داده اند، تا از این رهگذر برای جامعه اصیل و با فرهنگ خود منشاء خیروبرکت و افتخارات به یاد ماندنی و اثرگذار باشند.
مفاخر یک ملت رابطه مستقیمم با هویت و خودباوری فرهنگی آن ملت در فرآیند جهانی سازی دارند و مفاخر، افراد یا پدیده هایی هستند که می توان به آنها افتخار کرد و به عباراتی مایه فخر و مباهات هستند.
در مورد مفاخر در فرهنگ ها و تمدن های گوناگون مطالعات و تحقیق هایی انجام گرفته که بیشتر این تحقیقها مربوط به افراد یا اشخاصی است که در یک حوزه نخبه بوده و برای فرهنگ میزبانی نوعی افتخار به حساب می آمدند.
افرادی که با ذهنی جوینده همواره در جهت نوآوری و مراحل کمال کارشان گام برداشته و سهم عمده ای در پرورش مردم و کیفیت زندگی آنها داشته اند و باعث پیشرفت و بالندگی و تاثیر مثبت بر فرهنگ شده اند.
این بزرگان در عرصه های مختلف علم، تاریخ، هنر، فرهنگ، مذهب، سیاست و ...حماسه آفرینی نموده و با صرف جان و مال و عمر گران مایه بیش از پیش بر غنی نمودن گنجینه های علمی - فرهنگی این مرز پر گهر افزوده اند، وظیفه ای است که ایران و ایرانی در هر جایگاه و مقامی که باشد بر عهده دارد.


رضا سیدحسینی:
استاد رضا سید حسینی  از نویسندگان و مترجمان برجسته ی ایرانی است که در سال 1305 خورشیدی در اردبیل به دنیا آمد. بعد از اتمام تحصیلات متوسطه به تهران رفت. زبان فرانسه را از دکتر پرویز ناتل خانلری و مرحوم دکتر عبدالله توکل آموخت و به ترجمه‌ی کتاب از فرانسه روی آورد. او سال های دراز سردبیر مجله‌ی ارزشمند و تاثیر گذار سخن بود. مجموعه‌ی شش جلدی فرهنگ آثار نیز با سرپرستی این استاد فرزانه و دانشمند تألیف و ترجمه شد. علاوه از این ها استاد سید حسینی ده ها جلد کتاب  تألیف و ترجمه  کرد و در سال 1380 به عنوان چهره ی ماندگار ملّی معرفی شد. وی در 11 اردیبهشت ماه سال 1388 در تهران در گذشت و در قطعه‌ی نام آوران بهشت زهرا در بستر خاک آرام گرفت.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   
                                                                                                                                                                            


میرزانصرالله صدرالممالک اردبیلی:

 

میرزا نصرالله اردبیلی حدود سال 1160 هجری شمسی در اردبیل به دنیا آمد. در آغازجوانی برای تحصیل دانش به اصفهان رفت. بعد از کسب فضایل علمی و معنوی به وطن خود بازگشت. عباس میرزا نایب السلطنه ی فتحعلی شاه قاجار او را به آموزگاری فرزندش محمد میرزا برگزید. وقتی محمد میرزا به سلطنت رسید از معلم خویش دعوت کرد تا صدارت دولت او را بپذیرد امّا او امتناع کرد و عمر خویش را در تعلیم و تربیت دانش پژوهان و راه جویان سپری نمود. وی در سال 1234 خورشیدی در بازگشت از کربلی معلّی در کرمانشاه درگذشت. کالبد او را به کربلا برگردانیدند و در آن مکان به خاک سپردند.

معروف است میرزا قبل از آنکه از جانب محمد شاه به صدارت انتخاب شود کج اندیشان و قشری مذهب های اردبیل به او تهمت بد دینی می زدند بعد از انتخاب به صدرالممالکی کشور از تبریز به اردبیل آمد مردم به استقبال او رفته به عنوان تبرک دستش را می بوسیدند در میدان شهر مردم را جمع کرده بیاناتی ایراد کرد و در ضمن سخنرانی از مردم پرسید مطهرات را بشمارند مردم اطاعت کردند میرزا فرمود یکی را کم گفتید سوال کردند کدام را؟ میرزا گفت یکی هم منصب صدارت است به گمان شما من همان بی دین دیروزی هستم که امروز صدارت کشور را پذیرفته پاک گشته ام که شما بر دستان او بوسه می زنید.

صید مرغان سحرخیز

نگاه از نرگس مستانه کردند                          مرا آسوده از پیمانه کردند

پی هر درد درمانی نوشتند                           دوا و درد را هم خانه کردند

دو منزل ساختند از آب و از گل                           یکی مسجد یکی می خانه کردند

تنم را مسکن جان آفریدند                                دلم را منزل جانانه کردند

به روی گل رخان خالی نهادند                           به زلف نازنینان شانه کردند

برای صید مرغان سحر خیز                                غرض ترتیب دام و دانه کردند

گروهی نامشان هشیار و عاقل                          گروهی را لقب دیوانه کردند

      گروهی کعبه و بیت المقدس                           گروهی سجده بر بت خانه کردند

به هر جا قصّه ی نصرت شنیدند                         دریغا حمل بر افسانه کردند


 



 
تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۲۷
منبع موزه شهرداری اردبیل
تعداد بازدید : ۲۸۸